ไม่ได้เขียนเรื่องตัวเองมานานแระ
นานๆทีขอเขียนซักทีแล้วกัน เรื่องมันเริ่มจากเพลงลุงนั่นแหละ
เมื่อกี้นี้เลย เป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นแบบฉับพลันทันใดว่า....
"ลุงเค๊อะ....เข้าใจแล้ว"
เข้าใจแบบทะลุปรุโปร่งเลย เมื่อกี้นี้เอง
เมื่อก่อน ฟังเพลงของลุงอ่ะ(ลุง = 清木場俊介) 今。เพลงที่เอาลงไปก่อนหน้านี้
ตอนแรก ไม่เข้าใจเท่าไร แต่เมื่อกี้นี้เอง เข้าใจแบบจริงจังมากมาย
ไอ้ประโยคที่ว่า...「貴方の優しさをわけて下さい」
ตอนแรกไม่เข้าใจเลย แบบว่า มันจะแบ่งทำไมวะ ยาซ๊าชี่สะ
แต่พอมันเข้ามาจึ๊กกะชีวิตตัวเอง เลยแบบ...
รู้สึกว่า ลุงแมร่ง ล้ำลึกได้อีก สุดยอดดดดดดดด
คิดได้ไงวะ 5555555
นั่นแหละ....
ขอกลับมาเรื่องตัวเองนิดนึง
แบบว่า อยู่ดีดีก็รู้สึก เกลียดตัวเองว่ะ
ถึงลุงจะบอกว่า 「誰も皆本当は弱いから、現実から目をそむけるの」って
แต่กรูมาน 弱すぎる~~~(苦笑)
เซ็งว่ะ -*-
เป็นพวก 弱い แต่ยังปากดีอ่ะ 55555
เข้าใจหรือเปล่าหว่า? เหอะๆๆ
ชอบพูดว่า マイペンライ แต่จริงๆแล้ว โคตรจาペンライเลย ....
เฮ้อ เบื่อว่ะ เมื่อไหร่จะเลิกคิดถึงมันซะทีวะ?
เมื่อไหร่จะเลิกทรมานแบบนี้ซะทีวะ?
บางทีเคยคิดว่า เลิกๆไปก็คงจะได้หายเอง...
เหมือนพยายามแก้ปัญหาที่ปลายเหตุป่ะ?

555
ตอนแรกคิดว่าทนได้นะ...ชินแล้ว อะไรอย่างงี้
แต่ทำยังไงก็ไม่ชินว่ะ
離れてるなんて絶対慣れないよ。
เฮ้อ...ช่วยกรูด้วย โคม่าของจริงแล้วเว้ยเฮ้ย - -"
edit @ 5 Jun 2008 00:21:23 by ☆TERU-C☆