อดัมได้ที่ 3 หล่ะ TT A TT
ดูท่าทีแล้วมันก็น่าจะเป็นงั้น ทั้งๆที่ความจริง อาทิตย์นี้อดัมตีดีแท้ๆ
และทั้งๆที่ทุกคนพูดว่า "เป็นคนที่ไม่มีจุดอ่อน"
ก็คือ ไดรฟ์ไกล วงสวิงสวย ชิพ+ลูกสั้นดี พัตต์ดี ทุกอย่างดีหมด
(นิสัยดีด้วย - อันนี้เพิ่มเติมจากเราเอง หุหุ)
แต่ว่า คิดว่า "ดวง"จะชนะยังไม่มีอ่ะ สงสารอดัมมากเลย เค้าคงกดดันมากมากอ่ะ
ขนาดแม่เรายังพูดเลย....ว่า
"ไม่ต้องพูดถึงพวกผู้บรรยายหรอก คนดูทุกคนก็หวังว่าเค้าจะชนะกันหมด"
ทุกคนคิดแบบนั้นจริงๆ
รายการนี้ดูแล้วไม่ประทับใจเลย รู้สึกไม่สบายใจมากมากตอนที่ดูอ่ะ ดูไปก็อยากจะร้องไห้ไป สงสารอดัมโคตร ยิ่งตอนวันที่ 3ในช่วงเก้าหลุมหลัง แก้ไขตลอดทางเลย เรารู้นะว่า อดัมต้องการแชมปฺนี้มาก เราเองก็อยากให้เค้าได้มากเหมือนกัน อยากให้อดัมชนะซะที....รายการนี้สีหน้าเค้าดูผิดหวังมากมากอ่ะ ไม่ชอบเห็นสีหน้าแบบนั้นของอดัมเลย มันรู้สึกแย่....นะ T~T เฮ้อ....แต่ไม่เป็นไรนะอดัม โอกาสหน้ายังมี เอาใหม่ๆๆๆๆ ยังงัยก็จะเอาใจช่วยเหมือนเดิม
แล้วก็.....รู้สึกดีใจมากมากเลยที่มีแม่....ถ้าไม่มีแม่เราจะเป็นยังงัยนะ อันนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องเลี้ยงดู หรืออย่างอื่นที่เป็นบุณคุณนานับประการนะ.....ไอ้พวกนั้นมันแน่นอนอยู่แล้ว ถ้าไม่มีแม่คงไม่มีเราในวันนี้หรอกแต่ว่า.....เราหมายถึงเรื่องอื่นๆนอกจากนั้นอ่ะ นอกจากการเลี้ยงดู สั่งสอนอบรมแล้ว นอกจากเป็น "แม่" แล้ว คุณแม่ยังอยู่เป็น "เพื่อน" เราตลอดเวลาด้วย
เช่น เวลาเราทะเลาะกะพ่อ แม่จะคอยเป็นกันชนให้ หรือ เวลาเราคุยกะพ่อเรื่องกอล์ฟไม่ได้ คือพ่อเราจะคุยแบบผู้ใหญ่ๆอ่ะ แบบว่า "ดูสิ เค้าพัตต์ สโตรกเนียนจังเลยนะ" อะไรเงี้ย แต่เราจะคุยแบบว่า "เนี่ยๆๆ อดัมตัดผมใหม่....แฟนอดัมอย่างงู้นอย่างงี้" อะไรเงี้ย ซึ่งมีแต่แม่เท่านั้นที่จะคุยเรื่องพวกนี้กะเราได้ นอกจาแม่แล้วเราก็ไม่รู้จาไปคุยเรื่องนี้กะใครเลยหล่ะ บางครั้งเคยคิดว่าชอบอดัมอยู่คนเดียวแล้วสบายใจดีนะ (เพราะพวกแฟนๆฝรั่งแรงอ่ะ เราไม่ชอบอ่ะ กลัวด้วยซ้ำ อีกอย่างรู้สึกเลยว่า "คนที่ชอบอดัมเหมือนเรา มันไม่มีเลยนะ" อ่ะ เลยขออยู่ตัวคนเดียวดีกว่า) แต่ว่า...บางทีก็อยากคุยเรื่องอดัม เรื่องเซอร์จจี้บ้างเหมือนกันนะแหละ
แรกๆตอนแม่ยังไม่หัดดูกอล์ฟ เราก็คุยกะพี่แจ๊คบ้าง แต่เค้าก็ไม่ใช่อารมณ์เดียวกะเราอ่ะ อย่างตอนอดัมตอบเมลล์มา เราไปกรี๊ดกะพี่แจ๊ค เค้าก็แบบว่า "อืม หรอ แล้วเค้าว่าไงมั่งหล่ะ" แนวๆพ่อเรานั่นแหละ แต่ว่าดีกว่าหน่อย แล้วพอช่วงหลังๆที่แม่มาติดกอล์ฟเหมือนกัน ดีใจมากมากเลย เราเลยมีเพื่อนคุยได้หลายเรื่อง ถึงแม่จะไม่กรี๊ดกร๊าดกะเรา(แบบเรา) แต่เค้าก็รับฟัง แล้วก็อยากฟังเรื่องที่เราเล่า ดีใจมากมากกกกกกกกเลยหล่ะ ^^
มีความสุขที่สุดที่ได้พูด ได้คุยเรื่องนี้อ่ะ
ที่เป็นอย่างงั้นก็คงเพราะว่าเรื่องกอล์ฟ(หรือเรื่องอดัม)มันเป็น......
สิ่งสำคัญอันดับ 1 ของเรามั๊ง
(กิ๊ฟท์+เนย ทุกคนพวกแกคงรู้แล้วใช่มั๊ยหล่ะ ที่ช้านเคยบอกว่า ไม่ใช่ทั้งลีด หรือว่า เอกซ์ที่เป็นที่ 1 อ่ะ แล้วไอ่เนยบอกว่า ป๋า ใช่มั๊ยหล่ะ แต่ที่จริงเราหมายถึงกอล์ฟต่างหากหล่ะ เพราะไม่ว่าอะไร....ไม่รู้สิ....จะพูดยังงัยดีหล่ะ......เพราะ "กอล์ฟมันคือชีวิตของเรา" มั๊ง^^ )
เพราะงั้นถ้าไม่มีแม่...ทุกวันที่ผ่านไปคงเหงามากแน่ๆ....
แล้วก็.........มีอีกเรื่อง.......ไม่รู้จะเล่ายังงัย.....
เอาเป็นว่า พักนี้อยู่ดีดีก็รู้สึกอะไรขึ้นมาอย่างนึงคือ......
夢は痛いものだ・・・
(ความฝันมันเป็นสิ่งที่เจ็บปวด...)
รู้สึกอย่างงั้นนะ....ไม่รู้สิ....ต่อให้เข้มแข็งแล้วพยายามต่อไป...จะสำเร็จหรือไม่....
มันก็คงต้องอยู่ทั้งความพยายามและบุญวาสนาแล้วหล่ะ
จะพยายามคิดว่า "เส้นทางที่จะสู้ต่อไปเพื่อถึงจุดๆนั้นคงเป็นการเพิ่มคุณค่าความเป็นคนให้กับตัวเองมากขึ้น" ซึ่งมันก็คือประสบการณ์อย่างนึง --- จะพยายามคิดแบบนั้นนะ ไม่รู้ว่าจะทำใจให้คิดแบบนั้นได้หรือเปล่า แต่ก็จะพยายามนะ! ไม่อยากร้องไห้ทุกวันเหมือนเมื่อก่อนทั้งๆที่นั่งทำใจเลิกคิด เลิกหวังไปนานแล้ว อยู่ดีดีเพราะได้ฟังเรื่องนั้นมา...ก็เหมือนมีใครจุดประกายความหวังอันเล็กน้อยนั่นขึ้นมาอีกครั้งนึง มันเป็นแค่ความหวังเล็กๆที่เปอร์เซนต์ที่จะเป็นไปได้มันน้อยยิ่งกว่าไปเป็นแอร์ของแจลซะอีกน้อยมากมากแบบคล้ายๆการซื้อล๊อตเตอรี่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็น ศูนย์ เพราะงั้นต่อจากนี้....จะเป็นยังงัยก็ไม่รู้....แต่ยังงัยก็จะสู้ จะพยายามจนกว่ามันจะถึงจุดสุดท้าย จนกว่ามันจะหมดหนทางแล้วจริงๆ เปิดเทอมเทอมใหม่นี้ ปีนี้ คงเป็นปีที่หนักที่สุดสำหรับเรา เราคงไม่มีเวลามานั่งเล่นอีกแล้ว mixi อาจจะเข้าน้อยลงไปอีก เพราะนอกจากจะต้องทุ่มเรื่องเรียนแล้ว ยังต้องเตรียมตัวอะไรอีกเยอะแยะ นอกจากนี้ ยังมีเรื่องของลีดที่อยากจะทำอีก พูดจริงๆ ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน ก็จะทำ!
.........................................................
......................................
.............
「君ならできるさ！」 簡単に誰かは言うけど
「自分ならできる！」 といつも乗り越えてきた。
"ถ้าเป็นเธอก็ทำได้แน่" ใครสักคนจะพูดอย่างง่ายๆเช่นนี้แต่ว่า
"ถ้าเป็นตัวเองจะต้องทำได้แน่" ก้าวผ่านพ้นสิ่งนี้มาตลอด
「それでも負けない！」心に決めて生きる
ตัดสินใจด้วย "หัวใจ" ว่า "ไม่ว่ายังงัยก็จะไม่ยอมแพ้" และมีชีวิตอยู่ต่อไป
Ｃａｒｒｙ Ｏｎ いつか 変わってしまったとしても
「自分だ！」と 強く胸に 云い聞かせてゆこう
Ｃａｒｒｙ Ｏｎ 遠く 果てしなく続く空
雨の日も どんな日も 「夢」だけは捨てちゃいけない！
Ｃａｒｒｙ Ｏｎ ซักวันหนึ่ง ถึงจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรก็ตาม
ปล่อยให้พูดและได้ยิน "นั่นตัวเรา!" อยู่ในใจอย่างเข็มแข็งต่อไป
Ｃａｒｒｙ Ｏｎ ท้องฟ้าอันไกล ไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่ว่าจะวันที่ฝนตก หรือวันใดก็ตาม "ความฝัน" เท่านั้นที่ห้ามทิ้งไป！
From....Carry on (by SHUN)
ขอบคุณชุนสำหรับทุกอย่าง + โกดแกด้วย แกชอบทำให้ชั้นร้องไห้ ไอ้ลิงบร้า!!
ไม่กลับบ้านเย็น 
