ที่จริงตั้งใจจะอัพบล๊อกโอดครวญเนื่องจากเมื่อวานโหลดไฟล์ของอีชุนมาดู
ที่มันไปออกรายการทอล์คโชว์ แล้วแบบว่า นั่งฮาทั้งๆที่มันไม่ได้พูดอะไรตลกๆเลย
แค่แบบว่า มันกลอกตาโปนๆของมันไปมา แล้วก็หัวเราะเสียงใหญ่ๆ
แล้วก็พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนเดิม แค่นั้นก็ฮาอย่างไม่ไหวแล้ว
ยิ่งเห็นก็ยิ่งคิดถึง ดูไปก็ยิ้มไป
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรักมันขนาดนี้
แบบว่าถอนตัวกับ คิโยคิบะ ไม่ได้แล้วจริงๆ T~T
แต่ว่าจะบอกว่าหลังจากดูไฟล์นั้นจบ คิดถึงมาก เลยไปนั่งเอาไฟล์เก่าๆมาดู
แล้วเป็นไงล่ะ....รู้สึกเหมือนกับว่า....
"นี่กรูกำลังพยายามทำอะไรอยู่วะ?"
"พยายามจะฆ่าตัวตายหรอ?" (ฮา)
มันทรมานมากอ่ะ ทั้งคิดถึง แต่ก็คิดว่าเป็นอย่างตอนนี้มันก็มีความสุขดีแล้ว
แต่ก็ยังอยากให้อะไรๆมันกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
เอกซ์ตอนนี้ก็ออกจายิ่งใหญ่อลังการ
ชุนตอนนี้ที่เป็นโซโล่มันก็สุดยอด
แต่ก็อย่างว่า สำหรับเราไม่ว่าเมื่อไหร่ อย่างที่บอกไปในเอนทรี่ข้างล่าง
- ไม่มีอะไรที่สุดยอดไปว่า 6 คนนั้นอีกแล้ว สำหรับเรา -
นั่นแหละ แล้วก็เมื่อกี้เข้าไปดูบล๊อกกุ๊กกุ๊ก
http://kiit0.exteen.com/20071214/entry
ขอบอกตกใจ อะไรจะเหมือนกันขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
มาคิดถึงลุง แถมยังมาโอดครวญเรื่องอะไรเหมือนๆกันอีกตะหาก ฮาว่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็จะตามต่อไปเนี่ยแหละ
วิ่งต่อไปกับป่ะป๊าอย่างงี้ต่อไป
(ทำไมเป็นรูปนี้วะ? 555)
รัก EXILE เสมอ ทั้งที่เป็น 6 หรือ 7 คน และแน่นอน อีลุงด้วย :)
edit @ 17 Dec 2007 19:55:23 by ☆TERU-C☆
